Co to jest właściwie dla Ciebie jeden procent podatku? Otóż: właściwie nic nieznacząca fraza, bo i tak jesteś zmuszony go wydać… Ale wypisując coroczną deklarację podatkową masz moc od paru lat przekazać tę kwotę na wskazany cel: masz możliwość wspomóc fundacje lub możesz to wysłać na pomoc wskazanej osobie. A zatem w Twojej decyzji jest prawdziwe przeznaczenie pieniędzy, o których wydawaniu do tej pory nie miałeś pojęcia.

Stawiam zatem pytanie, czy ja znam bliźnich, którzy żyją w moim pobliżu i czy oni rzeczywiście mnie znają, jeśli się do mnie uśmiechają, mówią witaj. Staję zdecydowany postawić monety za orzechy, że nie znasz problemów swoich własnych bliźnich. Rozliczasz się corocznie z fiskusem, a jeden procent podatku przeznaczasz czy nie na różnorakie akcje charytatywne, nawet nie mając pojęcia, ilu Twoich sąsiadów szuka pieniędzy na pomoc własnemu maleństwu.

Jeden procent; tak odrobinę jest potrzebne niekiedy trudu, żeby pomagać niewidocznym w potrzebie. Żyję w czteropiętrowym bloku na sporym blokowisku. Piątek świątek widzę identyczne osoby. Sąsiedzi witają się ze mną cześć, a mimo wszystko czy faktycznie wiem o nich wszystko? Czy wiem, z jakimi trudnościami się zmagają? A czy masz pojęcie, że ten sąsiad być może potrzebuje Twojego wsparcia w postaci jednego procenta z Twojego rozliczenia fiskalnego?

Ryzykowanie zależy tylko od osobowości konkretnego gracza. Prawie każdy bowiem posiada różnorakie podejście do ryzyka. Otóż należy przyjąć do wiadomości, że pewne osoby lubią ryzyko, jeżeli tylko widzą, że jest szansa na profit, inni ryzykują bez opamiętania, bo liczą się emocje, a jeszcze inni unikają ryzykowania, bojąc się ewentualnej porażki. W dodatku psychologowie odkryli, że właściwie jedna i ta sama osoba raz będzie ryzykować wszystkimi oszczędnościami, natomiast w innej sytuacji zrezygnuje całkowicie z ryzyka lub zaryzykuje bardzo mało.

Jednym z najczęstszych elementów mających wpływ na ryzyko podejmowane przez każdego gracza jest strach przed stratą. Właściwie każdy gracz, mniej czy bardziej, boi się stracić prywatne ciężko zarobione pieniądze i to zarówno w trakcie jednorazowej gry jak również po serii wygranych. Analitycy rynku przekonują, że strach jest najpotężniejszym przeciwnikiem każdego uczestnika rynku. Zdarza się tak, że wręcz najbardziej wytrwali gracze rezygnują po serii przegranych, nawet wtedy, gdy korzystają z dobrego systemu, który tymczasowo generuje serie porażek.

Ryzyko wiąże się także z tym, że rynek Forex  dostępny jest 24h na dobę i jest tworzony przez ludzi. Część uczestników rynku gra według indywidualnych wytycznych, inni korzystają z doświadczeń poprzedników, jeszcze inni po prostu się wyłącznie przyglądają. Rzecz w tym, że przenigdy nie wiadomo, kiedy ci ostatni wejdą do gry, a kiedy aktywni gracze zrezygnują z gry.

Rozumując dalej wynikająca cena w danym momencie wynika z przeprowadzonych działań w danej chwili  i jest tylko pozbawioną emocji informacją o chwilowej wartości instrumentu. Energia ma możliwość mieć jedynie wpływ na podejmowane decyzje. Jeżeli już zostanie odczytana jako negatywna może doprowadzić do strachu przed podejmowanymi decyzjami i w efekcie doprowadzić do rezygnacji z działań. O ile jednak odczuwalna energia będzie pozytywna będziemy mieli do czynienia ze stanem euforii, a ta z kolei zaowocuje poczuciem że wszystko co zrobimy odniesie dodatni efekt i przyniesie dochód pieniędzy. Chwilowo zapominamy o realnym podejściu do rynku i jesteśmy wstanie całą swoją gotówkę, nierzadko oszczędności naszego życia, zainwestować, bo przecież czy sprzedamy, czy kupimy, cena w tej samej chwili pójdzie w naszą stronę. Jesteśmy przekonani, że nic się nie stanie.  Takie podejście do rynku prędzej czy później wykluczy nas z gry. Raczej prędzej pozostawiając z niedosytem i porażką.

Co więc trzeba zrobić? Na start cenę traktować tylko jako obiektywną informację o postrzeganej wartości chwilowej instrumentu. Pozwoli nam to na obiektywne spojrzenie na Forex. Emocje nie będą już odgrywały tak wielkiej roli jak dotychczas. Kolejną bardzo ważną rzeczą, którą warto wiedzieć jest to, że paraliżujący strach uniemożliwia zaawansowane podejście i granie na rynku walutowym, jakim jest Forex. Niektórzy gracze lękają się przy otwieraniu pozycji a dosłownie wówczas, gdy ta pozycja jest już otwarta. Z niepokojem obserwują nawet najmniejszy ruch ceny.

Profesjonaliści radzą, ażeby prawie każdy gracz określił do jakiego stopnia jest w stanie zaakceptować ryzyko powiązane z zaangażowanym pełnym kapitałem w rynek. Całkiem inaczej mówiąc jak wielką stratę jest w stanie zaakceptować.

W lutym 1956 roku Ted Hughes poznał na party Sylwię Plath, młodą, amerykańską poetkę. Dziś Sylvia Plath jest znana, ale wtedy, w latach 50. XX wieku, mało kto przypuszczał, że ta blondynka zrobi kiedyś karierę. Dzisiaj Sylvia Plath przez niektóre feministki uważana jest nieomal za „świętą”.

Niecałe cztery miesiące od dnia, w którym się poznali, Sylvia Plath i Ted Hughes wzięli ślub. Suknie ślubne, kwiaty, zdjęcia ślubne i ta cała otoczka związana ze ślubem nie bardzo interesowały Sylvię. Najbardziej jej zależało na mężu, w którym była wtedy ślepo zakochana. Do tego stopnia, że często nie dostrzegała, że Ted Hughes lubił umawiać się i flirtować z młodymi studentkami.

Kilkuletnie małżeństwo z Tedem Hughesem skończyło się dla Sylvii Plath ciężką depresją. Istnieje też teoria, że depresję odziedziczyła po swoich przodkach – kilka kobiet z jej rodziny chorowało na depresję. Któregoś dnia w czasie ataku silnej depresji Sylvia Plath rozpaliła w ogrodzie ognisko i spaliła w nim wszystkie rękopisy oraz maszynopisy męża, jakie tylko udało się jej znaleźć w domu. Kilka miesięcy później Sylvia Plath (w lutym 1963 roku) w akcie desperacji popełniła samobójstwo. Pozostawiła dwójkę dzieci.

Po śmierci Sylvii Plath Ted Hughes odziedziczył prawa autorskie do jej tekstów. I okazało się, że to była dla niego nieomal dosłownie „żyła złota”. Powieść Sylvii Plath „Szklany klosz” przez 6 miesięcy znajdowała się na liście bestsellerów „New York Timesa”. Wiersze Plath, tak sam jak jej proza, są często wznawiane. I choć związek Sylvii Plath z Tedem Hughesem źle się skończył, to można powiedzieć, że pośmiertnie odniosła triumf – przede wszystkim triumf nad swoim niegodziwym, kłamliwym mężem.

Sean Connery znany jest oczywiście najbardziej z roli agenta 007, czyli Jamesa Bonda. Po raz pierwszy zagrał Jamesa Bonda w filmie “Doktor No” z 1962 roku. Później jeszcze kilka razy grał w filmach o agencie 007. Po raz ostatni jako James Bond wystąpił w filmie “Nigdy nie mów nigdy” z 1983 roku.

Oczywiście, biuro rachunkowe Kraków nie jest w stanie przewidzieć takich sytuacji jak na przykład nieuczciwi wspólnicy czy kontrahenci. A tak właśnie się stało w przypadku Seana Connery. Powierzając swoje sprawy biuru adwokackiemu DB&T nieświadomie wpakował się w kłopoty.

Biuro adwokackie DB&T prowadziło działalność w Madrycie oraz na Costa del Sol. Biuro zajmowało się między innymi prowadzeniem interesów Seana Connery w Hiszpanii. Hiszpańscy prokuratorzy zaczęli sie interesować biurem DB&T, kiedy zaczęlo się ono pojawiać w aktach dotyczących prania brudnych pieniędzy w branży budowlanej. Jednym z głównych podejrzanych był Jesus Gil y Gil, burmistrz miasta Marbella leżącego nad Morzem Śródziemnym. To właśnie w Marbelli Sean Connery miała swoją willę, którą dzięki korzystniej decyzji burmistrza Jesusa Gil y Gil rozbudował, a potem sprzedał. Jednak decyzja burmistrza naruszała przepisy prawa budowlanego, co odkryli hiszpańscy prokuratorzy.